Page 10 - Gazeta AFP

 

 

 

 

 

Page 10 - Gazeta AFP
P. 10

E premte, 12 janar 2018
                  E premte, 12 janar 2018                                                                                                                      10
                                                                          INTERVISTË


                                              LEONARD BULKU:






                                              Artisti nuk pranon regjime, as





                                              demokraci me nuanca diktature





                                                ish-drejtoreshë që kam pasur, të        Juela. Ndonjëherë, atë që s'ta bën      i ati ishte në burg për politikë. Këngën
                                                paharruarën e të mirën, Evanthi Ciko,   familja, ta jep shoqëria, veçanërisht kur  time të parë "Varri i së dashurës", kam
                                                nënën e mjeshtrit Zhani Ciko, që        je bashkëvuajtës. Ne na qethin tullë, na  detyrim ta rikëndoj, sepse në ato kohë,
                                                çuditërisht nuk ishte komuniste, por kishte  rrihnin. Kur Evanthi Ciko erdhi në  bëra një kompromis dhe asgjë, as nga
                                                një edukim dhe dashuri për fëmijët, sepse  Shtëpinë e Fëmijës, hoqi qethjen, hoqi  zëri e as nga motivi, nuk doli siç duhet.
                                                ishte edukuar në perëndim. Këtu kanë    dhunën, hoqi uniformat. Ajo grua ka        Në rininë time të vuajtur, sepse isha pa
                 isha humbur kontaktet me       qenë fillimet e mia me këngën, me       bërë një revolucion të padukshëm!       shtëpi pas mbarimit të ushtrisë, aty filluan
                 Leonard Bulkun, këngëtarin     imitacione. Me ikjen e kësaj gruaje të     Ish-drejtori i keq që përmenda, nuk  vuajtjet e vërteta. Në atë sistem, fjalët ishin
                 me zërin e çjerrë e të fuqishëm,  mrekullueshme, na sollën në drejtim të  donte që unë të vazhdoja me pasionin  të bukura, por vepra nuk kishte. Ta them me
        Kme të cilin kisha pasur një nga        institucionit një njeri të keq, të cilit nuk dua  për këngën, por në saj të talentit tim,  sinqeritet, e kam kaluar atë periudhë vetëm
        përvojat e rralla në jetë, të këndoja në  t'i përmend emrin. Nga drejtor të shkollës  fitova konkursin për të shkuar në fillim  falë miqve që më donin mua, por edhe zërin
        festival. Kënga "Iku me ëndrrën,        së vagabondëve, na e sollën të na       tek shkolla e kulturës, ku sot është një  tim. Prandaj në rini, kënga për mua ishte
        perëndoi!" i dedikohej jetës së tij, si fëmijë  edukonte ne, bijtë e partisë, siç na quanin  kolegj turk, e më pas në Liceun Artistik,  revolta ime, shfryrjen ndaj
        i braktisur në Shtëpinë e Fëmijës dhe,  në atë kohë. Unë dëgjoja këngë italiane  për trombon e jo për kanto. Aty
        sot e kësaj dite, kur e dëgjoj, më ngjall  në atë kohë, dhe filluan edhe krijimet e  filluan ato bulëzat e para, të
        emocione. Kujtoj pasionin e Nardit, teksa  mia të para poetike. "Rrihemi ne në  krijimtarisë muzikore. Kishte
        regjistronim në studion e të ndjerit Selim  konvikt/ ditë për ditë e natë për natë/  shumë nxënës që mbaronin
        Ishmaku, sepse kënga ishte auto-        dëgjohen ulërimat, o kat më kat/ kërcet  për kanto, por nuk kishin zë të
        biografike. Të rrepta këngët e Leonard  trari o, dhe litari/ po vjen të na rrahë ...  fuqishëm. Më pas, në mënyrë
        Bulkut, fataliste, shpesh të kobshme, por  gomari! ishin këto disa vargje të mia të  të  papërgjegjshme,  më
        edhe të ëmbla dhe me pasion. Sepse e    para. Imagjinoni që këtu kanë filluar   ndërprenë shkollën e më
        tillë është jeta e të parëve këngëtarë që,  revoltat e mia karshi dhunës, me vargje  dërguan ushtar. Këtu filloi një
        përmes rrokut, shprehën revoltën e tyre.  të thjeshta, që shoqëroheshin në kor,  periudhë pesimizmi, por nuk i
        Sot, ai jeton në Itali me familjen, por sërish  nga djemtë dhe vajzat. Atë njeri të keq,  humba shpresat. U takova me
        nuk e ka larguar aspak shpirtin dhe     më pas, e hoqën nga detyra, për hir të  një ushtar, Saimir Vejsiu, biri i një
        ëndrrat nga kënga. Do të rikthehet vallë?  opinionit. Pra, dashurinë time për   oficeri nga Dibra, por familje
        Le ta zbulojmë në këtë rrëfim të gjerë, të  muzikën, artin, librat, unë ia         reaksionare. Habitesha në
        këngëtarit me zë të fuqishëm që ende ka  dedikoj Evanthi Cikos,                       fillim, se si fliste kundër
        për të thënë më shumë.                  që sot nuk jeton më.                            diktaturës. Por kisha një
                                                                                                natyrë që nuk isha spiun
         Intervistoi për Albanian Free Press,      Si është histo-                              dhe respektoja shokun.                        mosrealizimit të ëndrrave që
                    Juela Meçani                ria e fëmijërisë                                Në transferimin tim në Rrëshen,  kisha me aq dashuri, mosrealizimin e
                                                tënde? Sa gju-                                  kam bërë dhe këngën e parë,     dashurive të pastra e të lira, shfryrjen kundër
          E kujton kur ke kënduar për herë      rmë të ka lënë                                  "Varri i së dashurës". Të vetmin  një pune me dhunë. Kënga për mua, ishte
        të parë? Na rrëfe më gjatë, fillimet e  ajo? Po në rini,                                spektator, komision, juri, vlerë-  revolta ime!
        tua si artist.                          çfarë ka përfa-                                 sues, kisha Saimirin. Me humor
          Që në fillimet e mia, kujtoj se kam qenë  qësuar kënga                               e quaja "xhuxh dekadent" dhe i      Çfarë kujton nga kohët para dhe
        një artist i lindur, nga barku i një nëne që  për ty?                                  thosha se nga ai isha bërë armik  pas demokracisë?
        kishte një zë të bukur. Por fatkeqësia më  Merrja forcë                               i pushtetit popullor. Sepse aty      Përpara demokracisë, unë mund të
        e madhe ishte kur unë u ndava nga nëna  nga shoqëria,                                 fillova të persekutohesha keq,    quhem edhe "këngëtar deti" e jo vetëm
        ime, sepse ajo u martua dhe unë vajta                                                ndërkohë që unë doja të            "këngëtar liqeni", siç na quajtën më pas,
        në Shtëpinë e Fëmijës, në moshë të                                                   shpërtheja. Aty erdhën kontaktet e  sepse këndoja në kampet e rinisë ku më
        vogël. Im atë u nda nga jeta shumë i ri                                                  para me Dorian Ninin. Kënga    lejonin të këndoja e të shprehja pasionin
        dhe nëna ime, vetëm 18 vjeçare, u                                                            ishte për parinë, por zëri  tim. Dua të kujtoj këtu dy drejtorë të
        detyrua, sipas zakoneve të kohës, të                                                             im i ngjirur e i fortë, u  kampeve të rinisë të atyre viteve, Vangjel
        rimartohej, me kushtin që fëmijën,                                                                  quajt shfaqje e     Shundi e Petrit Qylafku, të cilët më kanë
        pra mua, të më dërgonte në                                                                            huaj.     Pati    përkrahur  shumë. Ajo që është më e
        Shtëpinë e fëmijës. Pra fatin tim e                                                                     probleme        çuditshmja është se, pas demokracisë, nuk
        vendosën zakonet absurde të                                                                              Doriani, por   dilnin më këngëtarët të këndonin tek Liqeni,
        kohës. Por ajo më kishte lënë një                                                                         shyqyr        ai e kishte mbaruar misionin e vet. Nuk do
        trashëgimi të madhe dhe e kam                                                                               shpëtoi. Ai  të harroja, nga koha kur këndonim tek
        dhuratë nga Zoti, një zë të                                                                                  ishte në   Liqeni, një poemë që këndoja. Isha një djalë
        bukur! Këndoja bukur, që i                                                                                    Rrëshen,  i veshur keq, i pirë, shumë i trishtuar, i
        vogël dhe më kujtohet që                                                                                      sepse     revoltuar. Kjo poemë shoqërohej me
        fëmijë këndoja një këngë                                                                                                muzikën e famshme të grupit "Animals" dhe
        tepër të vjetër shqiptare, "Për                                                                                         quhej "Fatalitet". Ishim një grup i madh
        kukullën, du me knue".                                                                                                  këngëtarësh, Sandër Gjoka, Tos Vogli, Ilir
        Sigurisht që, fëmijëria ime ka                                                                                          Ibrahimi, Fani, Tit Mema, Dashnor Diko,
        qenë e vështirë, por edhe e                                                                                             Abaz Zusi, Adhurim Demiraj, me kitarën e
        lumtur. Duke mos pasur pranë                                                                                            Çim Cicollarit etj., etj.
        nënën, kisha bashkëvuajtës të                                                                                              "Tabutin s'e dua të kuq, por të zi/kur të
        mi që rriteshin bashkë me mua,                                                                                          më shohin njerëzit, të thonë vdiq në pleqëri/
        këndonin me mua, kërkonin                                                                                               se pleqëri m'u bë mua kjo rini/ku s'pata
        nënat e tyre bashkë me mua. Por                                                                                         fat, as në jetë e as në dashuri/le të kallet
        ky ishte fati ynë! Kjo nuk do të                                                                                        trupi im në varrin e zi/le të prehen eshtrat
        thotë se nuk pati edhe ndikime                                                                                          e mia, në të kobshmen qetësi/le të zhduket
        edhe nga mjedisi i jashtëm. Do                                                                                          nga kjo kokë çdo ëndërrim/le të shuhet çdo
        të kujtoj me shumë respekt, një                                                                                         inicial i emrit tim/askush mos e pastë këtë
   5   6   7   8   9   10   11   12   13   14   15